De Paardenmarkt

Na de 1ste wereldoorlog bleven in België grote hoeveelheden oorlogsmateriaal achter. De verzameling en voorlopige opslag zorgden voor veel ongelukken. De toestand werd langzaam onhoudbaar en de regering besliste eind 1919 om de munitie in zee te storten. Gedurende 6 maanden werd dagelijks een scheepslading munitie gestort op de ondiepe zandplaat voor Knokke-heist ,"de Paardenmarkt" (zie kaart).

Dit feit geraakt in de vergeethoek, tot men in 1971 gedurende baggerwerken ten oosten van de haven van Zeebrugge, op grote hoeveelheden munitie stuit. Duikers van de Marine voeren een uitgebreid onderzoek. Naar aanleiding van dit duikonderzoek wordt het gebied op de geografische kaarten voortaan aangeduid als een vierhoek van ongeveer 1.5 km2 en geldt in dit gebied een vis- en ankerverbod. In de jaren tachtig voert men verdergaand onderzoek uit en naar aanleiding van deze nieuwe resultaten wordt de vierhoek uitgebreid tot een vijfhoek met een totale oppervlakte van ongeveer 3 km2. Het vis- en ankerverbod blijft bestaan.

Hoeveel materiaal er precies op de Paardenmarkt ligt, weet niemand. Schattingen spreken van 35.000 ton. Waarschijnlijk betreft het Duitse munitie, in hoofdzaak 77 mm granaten die vaak nog verpakt zijn in kisten. Een derde daarvan zou bestaan uit gifgasgranaten.

Midden de jaren '90 wordt een gedetailleerd onderzoek uitgevoerd en worden sediment- en waterstalen genomen. De resultaten van de analyses op organische bestanddelen, in het bijzonder afbraakproducten van mosterdgas, zijn negatief.

Gezien de korte afstand tot de kust blijft het van groot belang om de munitiestortplaats op regelmatige basis te blijven controleren. Hiermee voldoet België ook aan de internationale afspraken inzake (oude) munitiestortplaatsen: niets aanraken maar blijven controleren.

Op vrijdag 11 oktober 2002 heeft federaal minister van Leefmilieu Jef Tavernier te Knokke-Heist het nieuwe beleid voor de Paardenmarkt toegelicht. De folder over de Paardenmarkt kan bij de BMM worden aangevraagd (s.maebe@mumm.ac.be of 02/773.21.11). Dit dokument bestaat ook in PDF (6pp, 457KB). Een persbericht is ook bereikbaar.